ADP sədri Sərdar Cəlaloğlu gündəmin aktual mövzularıyla bağlı Moderator.az-ın bir neçə sualını cavablandırıb.
-Milli Şuranın son günlər aktuallaşan Rusiya təhlükəsinə bir qədər ehtiyatlı yanaşması cəmiyyətdə birmənalı qarşılanmır...
-Görünən
odur ki, artıq istiqlalçı və demokratik qüvvələrin özündə də deqradasiya
prosesi gedir. Unutmaq olmaz ki, bu gün keçmiş SSRİ məkanında çox təhlükəli və
proqnozlaşdırılması mümkünsüz proseslər baş verir. Belə bir vaxtda istiqlalçı və
demokratik qüvvələr daha kəskin və net şəkildə öz mövqelərini ortaya
qoymalıdırlar. Tutaq ki, iqtidarın nədən balanslaşdırılmış siyasət apardığını və
hansı səbəblərdən siyasi konyuktura etməyə məcbur olduğunu bilirik. Ona görə də
bəzi məqamlarda dövlətçilik maraqlarını və real təhlükəni nəzərə alıb
diplomatik dillə davranış sərgiləndiyini anlamaq olar. Amma Azərbaycan müxalifəti
rəsmi hakimiyyəti təmsil etmir. Ona görə də müxalifətin hakimiyyət kimi
diplomatik tonda davranış sərgiləməsini anlamaq mümkün deyil. Ən kiçik sosial
problemlərə görə insanları küçələrə səsləyən qüvvələr bu cür təhlükəli
çağırışlara reaksiya bildirmədilər. Georgiyev lentinin paylanılması Rusiyanın
özündə belə çox ciddi etirazla qarşılanıb və Rusiya ziyalıları bunu Putinin
imperiya ambisiyası olduğunu, bu dövləti məhvə aparacağını bəyan edirlər. Yaxud
Azərbaycanın hansısa bölgəsində hətta məhdud sayda insanlara da olsa rus
pasportlarının paylanılması cəhdi və ya bunu dövriyyəyə buraxaraq cəmiyyətin
mövqeyni test etmək təşəbbüsləri olduqca təhlükəlidir və demokratik düşərgə
buna ən sərt şəkildə reaksiya bildirməliydi. Yaxud Qüdrət bəyin son açıqlaması-bu
da olduqca təhlükəlidir və milli demokratik qüvvələrin dərhal etirazını bildirməsiylə
nəticələnməliydi. Amma baş verənlər onu göstərir ki, ya demokratik düşərgə hələ
də təhlükənin yaxınlaşdığını anlamaqda çətinlik çəkir, ya da bilərəkdən bu cür
gözləmə mövqeyi sərgiləyirlər ki, Rusiya ilə münasibətləri pozulmasın. Necə ki,
seçkilərdən əvvəl Mili Şura məhz Rusiyanın dəstəyi ilə hakimiyyətin dəyişdirilməsi
ssenarisinə razılaşmışdı.
-Milli
Şuradan söz düşmüşkən, bu qurumda yeni istefa küləkləri əsməyə başlayıb...
-Küləklər
əsməsəydi neynəyəcəkdilər ki? Artıq bir şeyi hamı bilməlidir ki, müasir dünyada
hakimiyyət dəyişiklikləri yalnız iç güclərin münasibətləriylə müəyyən olunmur.
Bu gün dünyada hakimiyyət dəyişilmələrinin 3 aktoru var-hakimiyyət, müxalifət və
beynəlxalq arbitrlər. Məsələn, biz görürük ki, Suriyada iqtidarın da əlində
silah var, müxalifətin də. Amma kimsə qalib gələ bilmir.Çünki hələ üçüncü tərəf
öz qəti mövqeyini ortaya qoya bilməyib.
-Ən
azından Milli Şuranın güclü olması ölkədəki repressiyaların qarşısını müəyyən mənada
ala bilərdi. Yəni hakimiyyət nədənsə çəkinərdi, indiki kimi saymazyana
davranmazdı...
-Bu
gün Milli Şuranın öz mövcudluğunu saxlaması əslində bəzi qüvvələrin maraqlarına
xidmət edir. Yəni ölkədə illər uzunu müxalifətin arasına nifaq salınaraq
bir-birini qırmaq siyasəti aparılıb. İndi də Milli Şura ilə Müsavat arasında
düşmənçilik toxumu səpilir ki, mövqelər heç vaxt yaxınlaşmasın, əksinə, ziddiyyətlər
daha da kəskinləşsin. Şəxsən mən Milli Şuranın bu vəziyyətə düşməsinə acıyıram,
amma onu da bilirəm ki, bu qurum millətə və dövlətçiliyə nəsə vermək
iqtidarında deyil. Çünki bir işin ki, bünövrəsi, təməli düzgün qurulmaya, onun
sonunun necə olacağını görmək çətinlik törətmir. Baxın, bu gün milli müstəqilliyimizə
və suverenliyimizə real təhlükə var, amma Milli Şura cınqırını çıxarmır. Bir
qurum yaradıb adını “Milli” qoymaqla deyil ki? Gərək bu millilik sözdə deyil, əməldə
ola.
-Müsavatın
qurultayının ADP-də keçirilməsi üçün etdiyiniz təklifə dodaq büzdülər.
-Dostlarımız
məsələni qarışdırır və biz də gerçəkdən səmimi olaraq bir təklif səsləndirəndə
qeyri-adekvat cavab eşidirik. Əgər Müsavata qurultay keçirmək doğrudan da
vacibdirsə, mövcud şərtlərə uyğun addımlar atıla bilər.Tarixdə çoxsaylı nümaunələr
olub. Kommunist Partiyasının ilk qurultayı 9 nəfərin iştirakıyla keçirilib, özü də xaricdə. Hansı ki, dağılanda
onun formal da olsa 17 milyon üzvü vardı. Adama sual edərlər ki, niyə 9 nəfərlə
keçirdilər? Çünki qurultay ölkədən xaricdə keçirilirdi, hamının xaricə
çıxmasına imkan yox idi, çar xəfiyyələri hamını təqib edirdi. Ona görə də 9 nəfər
yığışıb Kommunist Partiyasını təsis etdilər. Əslində mənə qalsa heç hakimiyyətdən
yer istəmək də doğru deyil. Onu bir çöllükdə keçirmək daha doğru olardı, nəinki
hakimiyyətdən münasib yer ummaq. İndiki halda açığı, mən Müsavat Partiyasının
davranışından belə başa düşürəm ki, əsas məsələ qurultay keçirmək deyil,
bununla partiyanın gücünü rəqiblərinə və hakimiyyətə nümayiş etdirməkdir.
-Bu
günlərdə Müsavatın mitinq keçirmək qərarı verib sonradan onu təxirə salınmasına
şərh vermişdiniz ki, onlar quş qoymaq xatirinə belə qərar vermişdilər...
-Axı
siz bunun əksini sübut edə bilərsinizmi? Əgər adam bir qərasr verirsə, az sonra
qərarı asanlıqla təxirə salırsa, qeyri-ciddilik yaranır. Adama deyərlər ki, sən
bu qərarı verəndə hansı məsuliyyətin altına girdiyini hesablamamışdınmı? Hesablamışdınsa
niyə özünü məsxərə predmetinə çevirirsən?
-Onda
belə çıxır ki, mövcud şərtlər daxilində müxalifətin mitinq keçirmək şansı
yoxdur.
-Əksinə,
müxalifətin lap günü sabah 100 minlik mitinq keçirmək potensialı da var. Amma
sosiologiyanı nəzərə almadan siyasət aparmaq yanlışdır və məğlubiyyətə məhkumdur.
İctimai rəyi, insanların əhval-ruhiyyəsini və siyasi proseslərin axarını nəzərə
almadan kütləvi aksiya təyin etmək avantüradır. Bu gün bütün dünyanın diqqəti
Ukraynaya fokuslanıb.Yəni vəziyyəti dəyişəcək beynəlxalq şərtlər əleyhimizədir.
İndiki halda mən Müsavtın davranışından belə başa düşürəm ki, doğrudan da
mitinq keçirmək yox, gündəmdə qalmaq istəyir.
-Ölkədəki
repressiya da müxalifətin meydanlara səsləməsi üçün kifayət deyil?
-Təbii
ki, bu hakimiyyətin bütün davranışları ağıldan və məntiqdən uzaqdır. Amma baş
verənləri də klassik formada repressiya adlandırmaq doğru deyil. Əslində
repressiyalar totalitar cəmiyyətlərə xasdır və mənim də həbsim daxil olmaqla
Əliyevlər hakimiyyəti dövründəki bütün siyasi həbslərin hamısını bir yerdə
götürdükdə gerçək totalitar cəmiyyətlərdə baş verənlərlə müqayisə oluna bilməz.
Məsələn, Stalin dövründə yüz minlərlə insanı bir günün içərisində öldürür və ya
gedərgəlməzə sürgün edirdilər, burda qalanlarının başına min oyun açırdılar. Amma
bu gün Azərbaycandakı hüquq-mühafizə orqanları dövləti qorumaq deyil, şəxsi
münasibətləri zəminində qisas almaq adı altında iş aparırlar. Əslində Azərbaycanda
hüquq deyilən bir şey olmadığına və məhkəmə sistemi tamamilə iflas etdiyinə görə
istənilən həbsə cəmiyyət şübhə ilə yanaşır. Çünki bu hakimiyyətin hüquq-
mühafizə adlanan qurumları o qədər etimadlarını itiriblər ki, heç kim bunların
hətta doğru addımlarına da bəraət vermir. Tutaq ki, Rauf Mirqədirovu vətənə xəyanətdə
ittiham edirlər. Hətta bəzi iddialara görə onu türk MİT-i tutaraq Azərbaycana
verib. Yəni onun əməllərindən Azərbaycan xüsusi xidmət orqanları xəbər
tutmayıb, sadəcə Türkiyə tərəfi aşkarlayaraq faktları, sübutları Azərbaycana veriblər. Yəni
hətta bu məsələdə belə bütün cəmiyyət hakimiyyətin addımlarını qınayır və bu həbsi
qəbul etmir. Niyə? Ona görə ki, artıq insanlar
sistemin çürüdüyünü görüblər.





































































































