Rəsul Quliyev ABŞ-da bir neçə günlük səfərdə olan Cəmil Həsənli ilə görüşməyi lazım bilmədiyi kimi eynilə Tiflisdə olarkən Rüstəm İbrahimbəyovla İsa Qəmbər də bir-birinə hətta zəng vurmağı lazım bilmədilər. Görəsən, bu cür qarşılıqlı etimadsızlıq mühiti bötpövlküdə müxalif düşərgəyə nə vəd edir?
İctimai Palatanın üzvü Vidadi İsgəndərli Moderator.az-a açıqlamasında yaranmış duruma görə hər kəsin bu və ya digər formada günahkar olduğunu bildirir:
“Siyasət ağır, çətin bir institutdur. Üstəlik,
bizim siyasətdə son zamanlar bəzi siyasətçilər “ulduz xəstəliyi”nə tutulublar.Rəsul
Quliyev ABŞ da yaşasa da Milli Şura proyektinə (Rüstəm İbrahimbəyov variantına)
üstünlük verdi. İsa Qəmbər İsə milli mənafedən, Müsavat Partiyasının
proqramından ,məramından çıxış edərək avroatlantik məkana inteqrasiyaya
üstünlük verdi və ortaya Cəmil Həsənli proyekti çıxdı.Məhz bundan sonra Eldar Namazovun,Rəsul Quliyevin ,
Lalə Şövkət xanımın Milli Şuraya münasibətləri
dəyişdi.Əli Kərimli isə öncə Rusiya proyektini müdafiə edirdi, Rüsiya proyekti
alınmayanda Cəmil Həsənlini müdafiə etdi. Mən Sizin suala sualla cavab vermək
istəyirəm. Nə qədər siyasi savadsız olmaq lazımdır,inanasan ki,Rusiya öz proyektini
qura, 2 ildən sonra guya (MŞ proqramı belə idi) milli qüvvələri hakimiyyətə
gətirə. İkincisi, hansı (özünü müxalifət partiya lideri hesab edən) liderin
prezident seçilmək imkanı olduğu halda başqa
şəxsə bu imkanı verər? Azərbaycanda müxalifət partiya liderləri var. Xalqın
müxalifət lideri yoxdur. 3 cü qüvvəninsə xalqın liderinə çevrilməsinə
nə müxalifət imkan verir,
nə də iqtidar. Bəla burasındadır ki, müxalifət partiya liderlərini xalqın
liderinə çevrilməsinə elə müxalifət partiyaları imkan vermir.”
