Ala gözlər, al yanaqlar, ağ bəniz,
Bir öpüşdən yanağında qalıb iz...
Sahilində durduğumuz göy dəniz,
Səni mənə, məni sənə çox görür...
Qızdırıram, ovcumdadır buz əllər,
Oğrun - oğrun baxıb keçir gözəllər...
Ayaq altda xışıldayan xəzəllər,
Səni mənə, məni sənə çox görür...
Qəlbimi ovlayan o ahu baxış,
Məni əldən salan o eniş, yoxuş...
Sinəni isladan o narın yağış,
Səni mənə, məni sənə çox görür...
Sən elə beləsən hər gün, həmişə,
Məni yandırırsan, çəkirsən şişə...
Qoşa gəzdiyimiz o yaşıl meşə,
Səni mənə, məni sənə çox görür...
Ömrümüzə qatmamışıq acılıq,
Yol yoldaşı olub bizə ucalıq...
Amma bizi yaxalayıb qocalıq,
Səni mənə, məni sənə çox görür...
Məzahir Süleymanzadə, tanınmış publisist-jurnalist

































































































