Heyif o günlərin şirinliyinə
Bir zaman uçmağa göyümüz vardı
Zirvələr aşmağa heyimiz vardı...
Bizim bizdən özgə nəyimiz vardı?
Heyif o günlərin şirinliyinə.
Günlər keçirərdik şuxluq içində,
Varımız var idi yoxluq içində.
Yaşardıq biz gözütoxluq içində,
Heyif o günlərin şirinliyinə.
Bir duyğu axardı iki ürəkdə,
Ömür qabaqdaydı, arzu bələkdə...
Sanki bal dadardı yavan çörək də,
Heyif o günlərin şirinliyinə.
Qab-qacaq yığardım mizimin üstə,
Yazardım şerimi dizimin üstə...
Sənə yer verərdim gözümün üstə-
Heyif o günlərin şirinliyinə.
Bizim pəncərədə pərdə yox idi,
Çörəkpulumuz da hərdən yox idi-
Beləcə bir ömrün dərdi yox idi-
Heyif o günlərin şirinliyinə.
Qoşa qafiyəydi izinlə izim,
Qoşalıq sehriylə sınardı tilsim.
Nə gördük o zaman gördük, əzizim,
Heyif o günlərin şirinliyinə...
Sən dağ bənövşəsi ”“ boynubükülü,
Mən aran düzüyəm, qoynu bükülü.
Bizə gün vermədi bu günlər, gülüm,xa0
Heyif o günlərin şirinliyinə...
ADİL CƏMİL
