Yazıçı-publisist Mahir Qabiloğlu Azərbaycan prezidentinin qızı, Heydər Əliyev Fondunun vitse-prezidenti Leyla Əliyevanın növbəti şeirinin tərcüməsini Modern.az saytına təqdim edib.
“Qu quşu” adlı şeiri oxucuların ixtiyarına veririk.
(Лебедь)
Açıldı tək atəş,
Atıldı güllə,
Nazənin qu quşu
Çəkildi göyə...
Bir anda arzular,
Göldə boğuldu.
Möcüzəyə inam
Ordaca öldü...
Ovçunun üzünəsə
Bir saxta gülüş qondu...
Ürəyi od tanıdı,
Vicdanı əzab çəkdi...
Qondarma gülüş isə
Pərdələdi, gizlətdi.
Başqa bir həyata
Nöqtə qoymaqla,
Guya həyatına
həzz gətirmişdi...
Sadəcə bir güllə,
Sadəcə bir an..!
Təmiz məhəbbətə,
Dedi: “Dur! Dayan!”
Şəkk-şübhə tanımayan,
Aydan arı sevgiyə
Ovçu vermədi aman.
Ağ lələklər üstündə,
Parladı qan, axdı qan.
Güllə atmağa insan,
Hüquqlu... iznlidir...
Bəs yaşamaq hüququ
Bu dünyada kimindir?
Dilsiz-ağızsızları
Mühakimə edirik.
Mühakimə edəndə
Heyf... adil deyilik.
Çox vaxt ədalətsizik...
Bircə atəş açıldı...
Qu quşunun qətlinə
Küləklər də ağladı.
Leylisini itirən
Məcnun quş “qu” desə də
“Qu” cavabı almadı...
Fəryadı ərşə qalxdı.
Dünyada nəyi varsa
Hər şeyini yaxardı
Təki ovçu atmasın,
Sonasına qıymasın...
Özün təslim edərdi
Ovçunun qənşərinə
Təki sonası süzsün,
Səmaların əngində.
Xiffət çəkməyin isə
Özü... üstlü əzabdır.
Eynən bir güllə kimi
Xiffət də qəlbdən vurur.
Güllənin gücünə bax -
Kədər dənizə döndü.
Nazənin qu quşunun
Ulduzu orda söndü...
Sonası qeyb olsa da,
Yarı onunla uçur.
Ürəyinin içində,
Asimanları qucur.
Acı-acı ağlamaq
Quş üçün deyil adət...
Nə olsun ki, göz yaşı,
Ayrılıq yarasına
Məlhəmdir lap zaman tək.
Qoy göllər sonasının,
O məcnun gözlərində
Sonası görünsün tək.
Bircə güllə atıldı -
Gəl unudaq hər şeyi..!
Vaxta çox güvənirik,
Çün dəyişir hər şeyi.
İnsanlar da qadirdir
Bu həyatda çox şeyə.
Amma ki, güc tapmırlar,
Heyif ki, bacarmırlar
Adi qu quşu kimi,
Sonalar sonası tək,
Əbədiyyən sevməyə...
