Ölkənin ən tanınmış
siyasətçilərindən olan ADP sədri Sərdar Cəlaloğlu 9 oktyabr seçkilərinin
nəticələrindən narazı qalsa və bununla təhqir olunduğunu iddia etsə də
Azərbaycan siyasətində daha bir yeniliyə imza ataraq İlham Əliyevin qalib gəldiyini etiraf edən ilk real müxalifət lideri kimi də tarixə
düşdü. Bunun ardından seçkilərlə bağlı rəsmi nəticələrin elan olunmasını
gözləmədən partiyanın hakimiyyətlə əməkdaşlığa hazır olmasını bəyan etməsi isə
təbii ki, cəmiyyətdə birmənalı qarşılanmadı və mətbuatda, sosial şəbəkələrdə
dedi-qodulara rəvac verdi. Ancaq görünən odur ki, ADP bu qınaqlardan,
ittihamlardan qətiyyən narahat deyil və demokratları narahat edən yeganə məqam
ölkədəki siyasi münasibətlər sisteminin düşmənçilik səviyyəsinə çatmasıdır.
Moderator.az-a açıqlamasında bunu ADP sədinin seçki məsələləri üzrə müavini
Taliyət Əliyev bildirir: “ADP ilk dəfə deyil ki, ölkədə demokratiyaya tədrici
keçid, iqtidar-müxalifət arasında düşmənçilik münasibətlərinin sivil
münasibətlər müstəvisinə gətirilməsi və vətəndaş sülhünə nail olunması naminə
hakimiyyətlə konstruktiv əməkdaşlığa hazır olduğunu bəyan edir. Xatırlayırsınızsa, 2005-ci il parlament seçkilərindən sonra
ADP hakimiyyətlə qeyd etdiyim məsələlərlə bağlı siyasi dialoqa və konstruktiv
əməkdaşlığa hazır olduğunu ilə bağlı rəsmi olaraq müraciət etdi. O zamanlar da
ADP-nin bu mövqeyi müttəfiqləri tərəfindən birmənalı qarşılanmadı, hətta bizi
xəyanətdə də ittiham etdilər. Amma zaman keçdi, 2005-ci ildə bizim
sərgilədiyimiz mövqe bir çox müttəfiqlərimiz tərəfindən də səsləndi. Bu gün
ADP-nin hakimiyyətlə bu sahədə konstruktiv əməkdaşlığa hazır olduğunu bəyan
etməsinin təməli 2005-ci ildə qoyulan siyasi kursun davamıdır və hesab edirik
ki, bu gün buna 2005-ci ildən də daha çox ehtiyac var. Yəqin ki, prezident
seçkiləri ilə bağlı keçirilən teledebatlara baxdınız. Həmin debatlarda
iqtidar-müxalifət münasibətlərinin hansı səviyyədə olduğunun şahidi oldunuz. Bu
münasibətlər sivil cəmiyyət qanunları ilə bir araya sığan münasibətlər deyil. Bu
münasibətlər Azərbaycan cəmiyyətini vətəndaş qarşıdurmasına aparır. Ölkənin
siyasi həyatında özünə məxsus yeri olan bir partiya kimi ölkənin sabahı ilə
bağlı öz məsuliyyətimizi dərk edir və mövqeyimizi bəyan edirik. Ola bilər ki,
mövqeyimiz birmənalı qarşılanmasın, kimlərsə bizi ittiham etsin. Amma bu mövqe
xalqın xeyrinədirsə bu ittihamlardan narahat deyilik. Kimlərsə siyasətdə öz
imici üçün çalışırsa bu ittihamlardan onlar qorxa bilər, xalqımızın mənafeyi
naminə atdığımız addımlara görə kimlərsə bizi ittiham edirsə və edəcəksə belə
hallar bizi qorxuda bilməz. Bizi qorxudan ölkədə iqtidar-müxalifət
münasibətlərinin düşmənçilik səviyyədə olmasıdır.”
